– REGIONY –

16-18 sierpnia 2019 r.

Mazowsze Tour o Puchar Marszałka Województwa Mazowieckiego

00

dni


00

godziny


00

minuty


00

sekundy


Ossów / Wołomin


Bój pod Ossowem, który został stoczony 14 sierpnia 1920 roku jest uznawany za najważniejszy moment Bitwy Warszawskiej. Gdyby Ossów został zdobyty przez bolszewików, bitwa na przedpolu Warszawy byłaby przegrana. W tej sytuacji bolszewicy bez większych przeszkód mogliby ruszyć z Ossowa albo bezpośrednio na zachód, na Warszawę, albo skręcić na północ i okrążyć polskie oddziały, które broniły Wołomina.

O przebiegu całej bitwy można przeczytać na stronie Ossów 1920.

Radzymin


Walki w rejonie Radzymina miały najbardziej zacięty i krwawy przebieg. Straty przez Wojsko Polskie sięgały ponad 300 żołnierzy, a blisko 2 700 zostało rannych lub uznanych za zaginionych.

O przebiegu bitwy można przeczytać na stronie Urzędu Miasta i Gminy Radzymin.

Nieporęt


Walki toczone podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 r. rozegrały się również w Nieporęcie i okolicach. Gdy oddziały Armii Czerwonej, 12 sierpnia stanęły na linii Struga – Nieporęt, 29 pułk piechoty i dwa bataliony 28 pułku piechoty, stanowiące odwód 10 DP gen. Żeligowskiego, dokonały przeciwuderzenia.

Więcej informacji można znaleźć na stronie Gminy Nieporęt.

Legionowo, Wieliszew, Serock


Na terenach tych gmin, w sierpniu 1920 odbywały się zacięte walki mające na celu powstrzymać i odeprzeć atak armii bolszewickiej.

Nasielsk


Podczas wojny polsko-bolszewickiej położone nad Wkrą Borkowo miało duże znaczenie strategiczne dla polskiego Frontu Północnego. W momencie, gdy polska obrona na rzece zostałaby przerwana bolszewicy bez problemu mogliby sforsować Wisłę i zaatakować Warszawę od zachodu.

14 sierpnia 1920 r. bolszewicy uderzyli na Borkowo. Wrogie oddziały zaatakowała polska Brygada Syberyjska oraz oddziały 9 i 18 Dywizji Piechoty. Krwawe walki toczyły się do 15 sierpnia. Sowieci kilkakrotnie ponawiali ataki, jednakże nie zdołali przekroczyć Wkry.

Więcej o bitwie można przeczytać tutaj.

Nowy Dwór Mazowiecki


Generał Sikorski, w sierpniu 1920 roku nakazał urządzić kwaterę armii polskiej w Nowym Dworze, w koszarach przy ul. Paderewskiego. Twierdza miała w założeniach spełniać rolę przyczółka w obronie Warszawy. Stacjonowało tutaj 46 000 ludzi pod dowództwem gen. Sikorskiego. Linia obrony zlokalizowana została na północnym brzegu Narwi i zachodnim brzegu Wkry.

13 i 14 sierpnia część fortów od północnej strony twierdzy została zdobyta przez radzieckiego agresora, jednakże 15 sierpnia powróciły w ręce polskie.

Więcej informacji można znaleźć na stronie Urzędu Nowego Dworu Mazowieckiego.

Płońsk


17 sierpnia 1920 r. na przedpolach Płońska doszło do bitwy, w której dwa pułki polskiej kawalerii stanęły do walki z elementami sowieckiej 18 Dywizji Strzelców. Wojska sowieckie miały wielką przewagę, jednakże szarża polskich jednostek, a zwłaszcza 1 Pułku Szwoleżerów doprowadziła do rozbicia ugrupowań przeciwnika. W efekcie Płońsk został obroniony.

Więcej informacji o bitwie tutaj.

Płock


Plany operacyjne wojsk bolszewickich idących na zachód zakładały błyskawiczne opanowanie Płocka. Walki rozpoczęły się 18 sierpnia 1920 r. w godzinach popołudniowych. Bolszewicy natarli prawie jednocześnie z dwóch stron, opanowując północno-zachodnią część miasta. Ze względu na to, iż polskie dowództwo znajdowało się na lewym brzegu Wisły inicjatywę obrony miasta przejęła ludność cywilna, grupy żołnierzy, policjanci i żandarmi. Około godz. 3.00 przybyły z odsieczą regularne wojska polskie.

Po ponad 21 godzinach nieprzerwanej walki, 19 sierpnia Płock został wyzwolony. 10 kwietnia 1921 r. Naczelnik Państwa Józef Piłsudski odznaczył Płock Krzyżem Walecznych.

Więcej informacji o bitwie można przeczytać na stronie Dziedzictwa Mazowsza.